Plattelandsvereniging Hei, Heg & Hoogeind  Leende   

Google
WWW hei-heg-hoogeind.dse.nl

Terug uit Frankrijk
Start Omhoog Inhoudsopgave Zoeken in site  

Start
Omhoog


 

 


Een bericht  van de familie Antonissen

Henk, Milia en hun kinderen Evert, Wouter en Teun zijn in 2005 vanuit Leende
geëmigreerd naar Vaudu om daar een melkveebedrijf op te starten.
Zoals ze hebben aangegeven in hun emigratieverhaal "Naar Frankrijk"
 (kijk in de linkerkolom)
hebben ze in het najaar van 2006 de balans opgemaakt.


Over het quotumjaar 2005/2006 behaalden ze de hoogste melkkwaliteit van Zuid-Frankrijk

Wat is het geworden:
teruggekeerd naar de "Sgonste Plaets" van de wereld Lind
of toch gebleven in het Franse Vauda??

Lees hieronder hun relaas:


 De foto's van de familie Antonissen staan onder aan op deze pagina:  De foto's uit 2006



 Le Finish du Tour de France, najaar 2006
 

Beste Hei, Heg en Hoogeinders,

 Voor me ligt de prachtige biografie "Alleen vooruit"over Hennie Kuiper. Een gesigneerd exemplaar gekregen van Betsie Oomen-van Meijl, zoals jullie weten een dochter van Thea en Piet uit Strijp. Kuiper was een kampioen van het volk. Als Twentse boerenzoon met een spraakgebrek groeide hij uit tot een topcoureur met een schitterende erelijst. Persoonlijk ben ik altijd een grote fan van hem geweest. In oktober 1972 ontmoette ik hem voor het eerst in de ronde van Ransdaal bij Valkenburg. Als nieuweling won ik die dag  "alleen voouit " de klimkoers. Kuiper, net terug uit München als Olympisch kampioen, won ook "alleen vooruit" bij de amateurs. Na afloop zette hij zijn handtekening op de door mij gewonnen bolletjestrui. Om nooit te vergeten. Met zijn broer Gerard, voorheen ook werkzaam bij de DLV, heb ik veel over Hennie gesproken."Hij leefde als een monnik,nooit opgeven, altijd doorgaan. Maar ook een man met temperament en een prachtig karakter".

Van deze eigenschappen zien wij ook iets terug als we de website van HHH bekijken. Met de oprichting van een agrarische natuurvereniging was HHH in 2002 ook een beetje "alleen vooruit".In Brabant kenden we dit fenomeen nog nauwelijks. Nu zien we een bestuur dat samen met adviseurs en vrijwilligers  vastberaden doorgaat. Steeds weer nieuwe initiatieven oppakken in een prachtige omgeving en een plezierige sfeer. De goede opkomst van de leden is de steun in de rug. De bezielende leiding van voorzitter Janus van Hooff maakt het concept compleet. Een vereniging om  trots op te zijn!!   

Het platteland is "HOT".Het besef dat boeren onmisbaar zijn voor een vitaal en leefbaar platteland is sterk groeiende. De waardering en belangstelling van de samenleving stijgt. Maar daarmee stijgt ook de druk op de ruimte en de productiewijze. Steeds meer overheden, instanties, organisaties en projectgroepen gaan erover. Het is een hele kunst zelf het roer mee te blijven vasthouden. Landbouw , natuur en recreatie kunnen duurzaam naast elkaar bestaan. Wel  is het nodig, en aan HHH  toevertrouwd, om de uitdagingen en  problemen zelf op te pakken. Middels vroegtijdig overleg en samenwerken zelf de toekomst blijven bepalen. Daar was het allemaal om begonnen. Graag wil ik straks terug uit Frankrijk de schouders ermee onder zetten .  

Wij wensen alle lezers van dit briefke een voorspoedig en gezond 2007

Fam. Antonissen,


Le Finish du Tour de France, najaar 2006

Zoals jullie weten hebben we in maart 2005 de boerderij hier in de Dordogne gekocht.
Na 22 maanden gaan we eind december van dit jaar (2006) het bedrijf overdragen aan de buurman melkveehouder. Het huis is verkocht aan een Engels echtpaar. Zelf blijven we nog eigenaar van een bouwperceel hier in het dorp. Milia is met Teun, Wouter en Evert al met de herfstvakantie in Lind gaan wonen voor een goede aansluiting op school. Zelf blijf ik nog hier tot de akte van overdracht juist voor kerstmis. 


Gasten 

In totaal zijn er 102 mensen uit Lind en omgeving op bezoek geweest. Vooral afgelopen zomer (2006) was het een komen en gaan. De kookkunsten van ons Miel werkten kennelijk aanstekelijk. Om de gasten een goede indruk te geven van de streek zijn we er veel op uit geweest. Vaste pleisterplaatsen waren het onlangs gerestaureerde kasteel hier bij de boerderij, de wijngaarden van Saint Emilion, de prachtige binnenstad van Bordeaux, de markt met streekproducten in Riberac en een dagje naar zee. Ook hebben gasten geholpen bij het verjagen van wilde zwijnen uit de mais, het binnenhalen van de hooioogst en het melken van de koeien. Hier onder den eik voor het huis op het benkske van HHH is heel wat afgelachen. Bij meer wijn en later op den avond werden zoals gewoonlijk de verhalen sterker. Wel was het opvallend stil als er s`morgens om 6 uur werd gemolken. Een hele organisatie maar we kijken met veel plezier op “den aenloop” terug.


Gezinsbedrijf 

Sinds de start is ons bedrijf aardig gegroeid. Het melkquotum is uitgebreid met 72000 kg tot 342000 kg. De veestapel is met 45 melkkoeien en 30 stuks jongvee voor Zuid Franse begrippen bovengemiddeld. Omdat het nationale quotum niet vol komt leveren we continue rond 1000 liter melk per dag. Er wordt bijna 70 hectare grond bewerkt. Ter vergelijking: Dirk-Jan Nagelhout van “Boer zoekt Vrouw” melkt hier in de Dordogne samen met zijn broer 1,2 miljoen liter met 140 melkkoeien. Daarnaast hebben ze nog een camping.

De Franse overheid stimuleert echter vooral de gezinsbedrijven tot 500.000 kg melk. Vooral jonge boeren worden stevig gesteund met subsidies en extra melkquotum. Dit alles om de ontvolking van het platteland tegen te gaan. Omdat Milia en de 3 jongens flink hebben meegeholpen op het bedrijf zouden we in april 2007 weer 50.000 kg melk bij krijgen. We hebben o.a. subsidie gehad op bedrijfshulp, diesel , KI en de bouw van een afkalfstal. Ook kregen we vanwege de droogte 50% reductie op de grondbelasting.

De Franse melkveehouder heeft doorgaans geen of zeer weinig schuld, werkt rustig en vooral niet te lang en hecht aan een Bourgondisch en sociaal leven. Over groeien zoals in Nederland hoor je weinig.


Resultaten 

We zijn trots op de behaalde resultaten. Onze HF-koeien hebben ontzettend hun best gedaan. Als tegenprestatie geven we ze een luxueus ligbed,een zeer ruime en frisse stal en een regelmatig stressvrij bestaan met veel weidegang. In 22 maanden hebben we 11 koeien vervangen door een vaars (<15% per jaar).Van de 71 kalveren die geboren zijn sneuvelden er 3 bij de geboorte. Tijdens de opfok waren er geen problemen. We kennen geen kalverdiarree of longaandoeningen. De vaarzen die we zelf opfokken kalven af of hebben afgekalfd bij een gemiddelde leeftijd van 22 maanden.

De melkproductie per koe ligt op 8491 kg (305 dagen) met 4.56 % vet en 3.51% eiwit. We verstrekten gemiddeld 18 kg krachtvoer per 100 kg melk. We hebben geen krachtvoercomputer. Alle krachtvoer wordt aan het voerhek verstrekt. Eenmaal per maand beoordelen we alle koeien  middels conditiescore en ook houden we de vastheid van de mest goed in de gaten. Het rantsoen is zeer eenvoudig en bestaat naast vers gras uit snijmaïs en hooi. Per dag geven we per koe 150 gram mineralen, 100 gram kalk en 50 gram zout. De gemiddelde leeftijd van de veestapel is 4.11 jaar. De veeartskosten waren 0.4 cent/kg melk. De kostprijs per kg melk (excl. arbeid) over 2005 was 23.7 cent. De uitbetaalde melkprijs bedroeg (excl. melkpremie) 31.14 cent.

Over het quotumjaar 2005/2006 behaalden we de hoogste melkkwaliteit van Zuid-Frankrijk. Het gemiddeld celgetal was 119.000 en het kiemgetal 5300. Hiervoor hebben we naast de kwaliteitspremie een beker en een diploma van de coöperatie ontvangen. We melken zonder melkfilter, we dippen of voorstralen niet en alleen koeien met een of meerdere keren een celgetal boven de 500.000 worden met antibiotica droog gezet. Dit betreft vooral de oudere koeien ( 5 tot 7 per jaar).

De goede resultaten zijn in het bijzonder te danken aan Milia die steeds zorgde voor een dik en schoon strooiselbed.          


Buren

We hebben het met de buren geweldig getroffen. In dit gehucht staan 4 huizen rondom de stal. De bewoners zijn vriendelijke en eenvoudige mensen en allen zeer betrokken bij het boerenleven. Ze attenderen ons onmiddellijk als ze iets ongewoons zien. Is hun hulp nodig (bv. bij een keizersnede) dan zijn ze er direct. Ook als wij een dagje op stap gaan zorgen zij dat het voer is aangeschoven en dat de koeien de wei op kunnen. Burenhulp is hier vanzelfsprekend. Rechts van ons woont Michel Biret. Hij is de vader van Joël Biret van wie wij het bedrijf hebben gekocht. Ondanks dat het voor hem moeilijk moet zijn geweest was hij vooral op het technische vlak onze rechterhand. Hij werd de grote vriend van de jongens en van hem hebben ze o.a. lassen,boren,slijpen en metaalconstructie geleerd. Ook het technisch-frans kregen ze bij hem onder de knie.


Lind of Vaudu?

Afgelopen herfst hebben we de definitieve keuze gemaakt en ja gezegd tegen onze buurman,een zwitserse melkveehouder. Hij was al in de zomer bij ons om zijn interesse te uiten en optie te vragen. Bij eerdere kontakten had ik hem verteld dat we na een jaar zouden beslissen om te blijven of terug te gaan. Al snel bereikten we een principe akkoord “mits”. Juist voor kerstmis zijn de handtekeningen gezet, ook met de Engelsen voor het woonhuis.

De beslissing was net zo min eenvoudig als onze sprong in het diepe om in Frankrijk te gaan boeren. Toch hebben we er allen vrede mee en kijken we terug op een prachtige periode in ons leven. Een stevig gevoel van waardering gaat uit naar Milia en de 3 jongens. Zij hebben er voor gezorgd dat een droom van mij, zelfstandig een melkveebedrijf runnen, is uitgekomen. Definitief gaan wonen in Frankrijk is een grote stap waarbij vooral het gemakkelijk buurten zoals we gewend waren in Nederland de eerste jaren ontbreekt. Ook het feit dat we ons huis in Lind niet langer leeg konden laten staan en we nu beschikten over goede kopers hebben meegespeeld. Lind is steeds blijven trekken en de extra kwaliteiten op het sociale vlak en het verenigingsleven zijn voor ons ook erg belangrijk.


Hoe verder?

De komende maanden wordt het druk met de oprichting van een zelfstandig agrarisch adviesbureau. Iets wat ik al jaren heb gewild maar i.v.m. met het concurrentiebeding was dit niet gemakkelijk. Persoonlijk heb ik erg veel zin in deze nieuwe uitdaging. De naam wordt 3A (Antonissen Agrarisch Advies).De opgedane praktijkervaringen op het vlak van koegericht management zoals voeding, ziektepreventie, huisvesting, koecomfort, jongvee opfok etc. zullen goed van pas komen. Verder wil ik me extra richten op vragen m.b.t. samenwerken, economie en bedrijfsovername. Ook de specialisatie bodem en water uit de DLV periode kan worden ingezet. Samen met jullie wil ik graag functioneren in een omgeving waar ik altijd met bijzonder veel plezier heb gewerkt.

Het gaat jullie goed 

Groeten van Milia, Teun, Wouter, Evert en Henk


Fotocollage 2006:   (klik op de foto voor een vergroting) 

Voor meer foto's (uit 2005) kijk in hun emigratieverhaal "Naar Frankrijk"

Opvoeding van het vee

Liefde op eerste gezicht?

woning bij het bedrijf

Vergezicht

De koeienstal

De koeienstal

Bezoek uit Leende

Bezoek uit Leende

Bezoek uit Leende

Bezoek uit Leende

Bezoek uit Leende

einde





naar het begin